Erotyka jest ogólnie pojętym terminem określającym przeżycia wewnętrzne ludzi, mające swoje źródło w seksualności oraz oceny i postawy wobec niej. Reprezentatywnym wyrazem mogą być dzieła sztuki (utwory literackie, fotografie, filmy, rzeźby i obrazy, sklep erotyczny) dotyczące zmysłowości i miłości. Erotyka jest często postrzegana jako nacechowana seksualnością, pożądaniem, wulgarnością oraz uwielbieniem ciała i mylona z pornografią. W przeciwieństwie do pornografii dzieła erotyczne przedstawiające seksualność człowieka mają aspiracje do wyższej sztuki i ich podstawowym zadaniem nie jest wywołanie podniecenia, ale raczej dostarczenie oglądającemu lub czytającemu wrażeń estetycznych. W dziedzinie malarstwa występuje m.in. w dziełach G. Klimta i A. Carracciego. Przykładem erotyki są akty.

Akty w historii sztuki, przede wszystkim malarstwa, jest przedstawieniem nagiego ciała ludzkiego. Akt jest ważniejszym tematem malarskim i fotograficznym w dziejach sztuki, oraz podstawowym tematem rzeźby. Na początku znane rzeźby, pochodzące z czasów prehistorycznych, przedstawiały nagie kobiety, symbolizujące najprawdopodobniej Płodność (przykładem jest Wenus z Willendorfu). W okresie późniejszym pojawiały się również symboliczne figurki męskie z wyrazistym członkiem. Tych przedstawień jednak nie traktuje się tradycyjnie jako aktów. Antyczna rzeźba jest w zdecydowanej większość poświęcona tematowi nagiego ciała, i tendencja ta utrzymała się bardzo długo. Jeszcze w renesansie i klasycyzmie rzeźbione ciała były najczęściej nagie. Wynikało to z dwóch głównych pobudek. Z jednej strony nagie ciało było obrazem doskonałości człowieka, a z drugiej strony rzeźba taka najlepiej pokazywała mistrzostwo techniczne twórcy. Zarówno więc dzieła antyczne, jak np. słynny "Doryforos""Dawid" Michała Anioła, ukazują nam wystudiowaną muskulaturę oraz doskonale proporcjonalne ciało. Polikleta, jak i renesansowe - np. "Afrodyta Knidyjska", ukazana w chwili poprzedzającej kąpiel lub wychodzenia z niej, to pierwsze w sztuce greckiej przedstawienie nagiej bogini. Za wyrzeźbienie go Praksyteles został oskarżony o świętokradztwo. Jednocześnie posąg stał się najbardziej popularnym i najczęściej kopiowanym dziełem tego artysty. O ile malarstwo szybko wykształciło w sobie bunt przeciwko idealistycznym przedstawieniom, rzeźbiarze długo pozostawali przy nabożnym szacunku dla marmuru. Sklep erotyczny. Dopiero modernizm - koniec XIX wieku - stał się dla rzeźbiarzy czasem eksperymentów z ciałem ludzkim. Współcześnie ludzka sylwetka jest już modelowana bardzo swobodnie, czego dowodem niech będą akty Henry'ego Moore'a - wyglądające jak ulepione z gumy do żucia: gładkie i silnie uproszczone. Ponieważ jednak pojęcie "akt" jest częściej stosowane w odniesieniu do obrazów, na tym temacie przede wszystkim należy się skupić.